16 april 2005
GJ
Als ik ergens niet tegen kan zijn het roddels. Roddels over met wie je wel of niet omgaat vind ik in het algemeen niet zo’n probleem maar dit wil ik wel even rechtzetten. Ik wil wel omgaan met iedereen, zolang ze een beetje gewoon zijn tenminste. Maar met deze modepop ga ik dus niet om.
Ze wilde dumpdaten. In april was het. Na lang aandringen – wie wil er niet met de koning der dumpdaters dumpdaten – heb ik toegezegd. Maar wat had ik een spijt. Hieronder het verslag van toen.
Dumpdate met modepop
Op d’r log kon je het al zien. Het is een modepopje. Een ontzettende muts. Blond ook nog. Waarschijnlijk ook blont. Maar goed. We hadden afgesproken. Dus reed ik naar Emmen. Of all places. Maar Johan is en blijft een gentleman. Dus ook deze keer. Normaal als je ergens naar toe gaat waar je onbekend bent, krijg je meestal wel iets van een routebeschrijving. Deze keer niet. Zoek het maar uit, had ze gezegd.
Na lang zoeken was ik aangekomen op de afgesproken plaats. Precies op tijd natuurlijk. Ik stapte uit mijn auto en wachtte. En wachtte….en wachtte. Je hebt zeker klasse als je te laat komt. Nou, nee dus!!. Na heeeeeel lang wachten kwam ze eindelijk opdagen. Onderhand stond ik al heel verveeld tegen mijn auto geleund. Ze kwam aanrijden in een of ander sportwagen. Ze zal wel zo’n nieuwe rijke zijn. Gesjeesde magnaat wil dat dochterlief ook een leuk autootje heeft. Ha!
We begroetten elkaar en liepen naar een of andere tent. Daar gingen we aan een tafeltje zitten. Tijdens de wandeling er naar toe had ik haar al goed bekeken. Allemaal dure merkkleding. Van dat Gucci of Dolci ofzo. En d’r haar strak op het hoofd. Zal ook wel chique zijn. En natuurlijk zo’n laag plamuur. Ongelofelijk, doe toch eens gewoon. Volgens mij had ze de hele dag besteed aan het uitzoeken van haar kleding en het doen van d’r haar en make-up. Maar helaas hielp het haar niet.
Ze bestelde het duurste drankje dat er was. Een of andere bubbeltjeswijn. En ze begon te vertellen. Zooooo, wat een ego. Dat ze zo’n geweldige baan had en veel verdiende. En allemaal met zo’n kakaccent. Je kent dat wel. Het was moeilijk om een gespreksonderwerp te vinden dat ons allebei interesseerde. Psychologie dan maar. Maar mevrouw had daar ook een of ander boek van gelezen en vond dat ze ook wat dat betreft de wijsheid in pacht had.
Ik had er eigenlijk al geen zin meer in. Zij ook niet blijkbaar want ze begon steeds maar weer over een of ander feest waar ze ook naar toe had gekund. Ze vond dat ik mee moest naar de Kroon (bekakt uitspreken) want daar zouden de modevriendjes en vriendinnetjes van de bling-bling muts zitten. Denkt ze echt dat al dat bling-bling meer mens van d’r maakt?
Bij die andere tent begon ze over de lampjes aan het plafond. Ja, hoor gewone lampjes aan het plafond. Meer niet. Moet je me daar op wijzen? Even later kwamen inderdaad meer van die modemutsen binnen. De humor van die mensen is echt niet om over naar huis te schrijven. Ze stelden zich voor als Gewoon J en Gewoon B. Ik lachte maar. Humor hadden ze dus ook al niet.
Ik was het zat en zei dat ik nog naar Groningen moest rijden en dat ik daarom nu wel weg wilde. Ze bracht me naar de auto. Onderweg daar naar toe, kwamen nog een paar van die vriendjes langs. In een cabrio. Kijk, dat is pas een auto zei ze. Mijn auto niet dan? Denkt ze dat ze daar met haar zogenaamde klasse te goed voor is?
Bij de dierentuin aangekomen zei ze dat ik te gewoon voor haar was. En dat ze dus me dumpte. Ik was al lang blij dat ik weg kon. We namen afscheid. Helaas weer met drie zoenen, zodat ik later in de auto al dat plamuur weer van m’n lippen kon vegen. Bah.
Ze had denk ik niet goed opgelet bij de andere dumpdateverslagen. Alle andere dames waren iets kwijtgeraakt. Per ongeluk weliswaar. Maar bij haar dacht ik: ik zal je krijgen. Dus een maatje opgebeld. Hij was er even later en reed in mijn auto terug. Ik heb de sportauto van die modesnol meegenomen en direct verkocht. Had ik toch nog een leuke avond.
Fashionista
Dumpdaten is weer helemaal hot. Tot mijn grote schrik welteverstaan. Want ineens doken er in webstreepjelogland allerlei verhalen op over een dumpdate die al in april plaatsvond, een dumpdate tussen mij en Gewoon Johan. Ja, het is waar, ik heb gedumpdate met Johan. Zowel GJ als ik hebben hier nooit over gelogd. Ikzelf wilde eigenlijk na deze dumpdate niet meer met hem geassocieerd worden, maar omdat ik geen roddels wil, hier het enige echte verhaal van deze dumpdate.
GJ werd de koning der dumpdates genoemd, en hij vond dat hij als koning der dumpdates zeker met mij, de one and only Fash, gedumpdate moest hebben. Dus besloot ik ‘m z’n zin maar te geven. Op een koele zaterdagavond in april, de 16e om precies te zijn, hadden GJ en ik om 22.00 uur afgesproken op een parkeerplaats in het centrum van Emmen. Ik wilde niet in Groningen afspreken, want daar praten ze allemaal zo raar. Daarom moest het maar in Emmen, hoewel Londen of Milaan meer mijn stijl zou zijn. Bovendien mocht mijn dumpdate best enige moeite voor mij doen en bijna een uur naar Emmen te rijden. Voor mij was ‘t slechts tien minuutjes met de auto naar het centrum, maar natuurlijk kwam ik stijlvol te laat. Ik wist immers niet wat ik aan zou doen. Zou ik mijn eenvoudige zwarte Gucci-jurkje aandoen, of toch m’n Pucci-rokje met een eenvoudig shirtje van Dolce & Gabanna? Natuurlijk met m’n Prada schoenen, m’n Fendi-tas en veel bling-bling Ik vond het helemaal niet erg dat ik te laat was, ook wat dat betreft moet iemand iets voor mij over hebben. En ik ga natuurlijk xe9cht niet op iemand wachten, laat ze maar op mij wachten!
Toen ik in m’n Mercedes SLK de parkeerplaats op reed, zag ik GJ al staan, tegen z’n Volkswagen Polo aangeleund. Hij had verteld dat ie IT-er was, die verdienen toch bakken met geld? Ik had daarom op z’n minst een dure auto verwacht. Maar, de stoere zelfverzekerde en mysterieuze manier waarop GJ tegen deze gewone auto geleund stond, maakte veel goed. Een vaute man, yes! Blij liep ik naar GJ toe om kennis te maken. Toen dichterbij kwam brokkelde het beeld al snel af. Die kleding! Merkloos! Die schoenen, ‘t was toch niet van zo’n gewone schoenenwinkel? Dat haar, geen topkapper? GJ begroette me uiterst correct, met drie zoenen. Dit was helemaal geen vaute man, constateerde ik tot mijn grote schrik. Toen GJ begon te praten wist ik het zeker, hij praatte niet eens Gronings. hij was eigenlijk heel erg… gewoon!
GJ en ik liepen naar De Brasserie. Ik wilde GJ eigenlijk meenemen naar Markant, mijn favoriete cafxe9 in Emmen waar allerlei interessante mensen met status komen en natuurlijk veel vaute mannen, maar Markant was gesloten vanwege een verbouwing. We gingen in de Bras aan een tafeltje zitten. GJ bestelde gewoon een biertje. Ik bestelde zoals altijd de duurste champagne. Ik vertelde over mijn superinteressante en belangrijke baan waarmee ik gruwelijk veel geld verdien. GJ vertelde over z’n werk als IT-er, dat bleek een stuk gewoner te zijn dat ik had verwacht. Ik moest m’n best doen om niet verveeld te kijken. Maar, GJ had ook een pluspuntje, hij was net als ik ook best gexefnteresseerd in psychologie. Ik wist hier natuurlijk veel meer van. GJ had een zeer gewone middelmatige kennis. Misschien had ik beter toch mijn VIP-kaarten voor het 80′s festival dat dezelfde avond plaatsvond kunnen gebruiken. Nu zat ik hier met zo’n gewone jongen. Ik besloot dit ook te zeggen tegen GJ, het kon me niks meer schelen, moest ie maar niet zo gewoon zijn.
Na een tijdje besloten we naar De Kroon te gaan. Daar zouden ook al mijn interessante vrienden naartoe komen. Ik had enorm opgeschept over GJ dus ik kon er niet onderuit met hem naar De Kroon te gaan. M’n vrienden zouden vast schrikken. Enniewee, we liepen naar De Kroon en gingen daar aan een tafeltje zitten. Hoe verder de avond vorderde, hoe gewoner GJ leek te worden. De champagne begon naar m’n hoofd en ik kon m’n verveling niet meer verbergen. Ik zag nu pas hoe mooi de lampjes aan het plafond waren en wees GJ erop. Hij zei dat hij ze ook gewoon mooi vond, maar volgens mij had ie er helemaal geen verstand van. Daar was ie veel te gewoon voor. Gelukkig kwamen modevriendin J en modevriendin B binnen. Modevriendin J stelde zich voor aan GJ: “Gewoon J”, zei J. “Gewoon B”, zei B. GJ moest er heel hard om lachen. Tjonge, dacht ik, zelfs zo’n voor de hand liggend grapje vindt ie nog leuk!
Steeds meer interessante vrienden en bekenden druppelden binnen. Gelukkig zag GJ zelf ook wel dat hij veel te gewoon was voor mij en m’n interessante vrienden paste en gebruikte hij tot mijn blijdschap het feit dat ie nog naar Groningen terug moest rijden als excuus. Omdat ik ook de slechtste niet ben, liep ik met GJ mee naar z’n auto. Terwijl we door Emmen liepen, reed er een BMW cabrio voorbij. Hey, Fash, riepen de inzittenden. Ik kon niet goed zien wie het waren, bovendien ken ik zoveel mensen met een cabrio… Even later kwam de cabrio terugrijden. Vriend E en vriend M zaten erin en vroegen waar we naartoe gingen. Ik zei dat ik zo terug naar De Kroon zou gaan en ze daar zou zien. Later vertelden ze me dat ze het niet vertrouwden, ze hadden GJ gezien en dachten dat ik misschien onder dwang met hem mee liep. Uit mezelf zou ik toch nooit met zo’n gewone jongen door Emmen lopen?
Toen liepen we voorbij de dierentuin. Ik besloot dit toneelspel niet langer vol te houden. “Weet je GJ”, zei ik, “jij bent gewoon veel te gewoon voor mij”. “Ik date nog liever met een sluwe vos, of een jakhals uit de dierentuin, dan met jou. Die zijn tenminste vaut”. GJ haalde z’n schouders op. Zelfs hierop reageerde hij gewoon. GJ ging naar z’n auto, welopgevoed en gemanierd als ik ben, gaven we elkaar drie zoenen. Toen reed hij weer naar Groningen, dacht ik. Ik ging terug naar De Kroon en dacht onderweg: hij, de koning der dumpdates??? Pff, hij is zooo gewoon… In de Kroon wachtten m’n vrienden gespannen op me. Wat was dit nou voor gewoon iemand? Hoe was ik de avond doorgekomen? Ik vertelde dat ik ‘m inmiddels gedumpt had en hoorde er weer bij. Toen ik later naar huis wilde, bleek m’n Mercedes cabrio niet meer op de parkeerplaats te staan. Ongelooflijk, een date met zo’n gewone jongen xe9n m’n auto weg, op xe9xe9n avond!
Fashionista
Gewoonjohan
